هانى گفت : من جانم را به آسانى به شما نمىبخشم و در گرفتن آن شما را يارى نمىدهم . يكى از غلامان ترك ابن زياد به نام رشيد با شمشير گردن هانى را زد ولى كارگر نشد . هانى گفت : الى اللّه المَعاد ، اللّهمَّ الى رَحمَتِكَ وَ رِضوانِكَ » ( بازگشت به سوى خداست ؛ بار خدايا به سوى رحمت و خشنوديت [ نظر دارم ] ) سپس شمشير ديگرى به او زد و وى را به شهادت رساند « 1 » ، آنگاه جنازه‌اش را به دستور ابن زياد وارونه به دار كشيدند . « 2 » هانى در روز ترويه ( هشتم ذى حجه ) سال شصتم هجرى به شهادت رسيد . سن وى را در هنگام شهادت ، 83 ، 89 و نود سال نوشته‌اند . « 3 » عبداللّه بن زبير اسدى در مرثيه مسلم وهانى اشعار زير را سروده است . به نقلى فرزدق سروده و عبدالله بن زبير آن را نقل كرده است : فَإِن كُنْتَ لا تَدْرينَ مَاالمَوتُ فَانْظُرى * إِلى هانِىَ فى السُّوقِ وَ ابْنِ عَقيلٍ إِلى بَطَلٍ قَد هَشَمَّ السَّيفُ وَجْهَهُ * وَ آخَرَ يُهوى مِنْ جِدارِ قَتيلٍ اصابَهُما فَرْخُ البَفِىِّ فَاصبَحا * أَحاديثَ مَنْ يَسرى بِكُلِّ سَبيلٍ تَرى جَسَداً قَدْ غَيَّرَ المَوتُ لَونَهُ * وَ نَضْحَ دَمٍ قد سالَ كُلِّ مَسيلٍ فَتىً كانَ أَجبى مِن فَناةٍحَيِيَّةٍ * وَ اقطَعَ مِنْ ذى شَغْرَتَينِ صَقيلٍ أَيَركَبُ أَسماءُ الهَماليجَ آمِناً * وَ قدْ طالَبَتُهُ مَذحِجٌ بِذُحولٍ تَطيفُ حِفافَيه مُرادٌ وَ كُلُّهُم * عَلى رَقبَةٍ مِن سائِلٍ وَ مسؤلٍ فَإِنْ أَنتُمُ لَم تَثارُوا بِأَخيكُم * فَكُونوا بَغايا أُرضِيَتْ بِقَليلٍ « 4 » اگر نمىدانى مرگ چيست به هانى و پسر عقيل در بازار بنگر . به دلاورى كه شمشير بينى او را در هم شكسته است و به دلاورى ديگر كه از بلندى در حالى كه كشته شده به خاك افتاده است .

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 361 - 381 ، دار المعارف ، ارشاد ، شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 45 - 64 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد . ( 2 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ص 102 . ( 3 ) . تاريخ حبيب السير ، ج 2 ، ص 243 ، ابصار العين ، ص 140 و 142 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثوره . ( 4 ) . تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 379 ، 380 ، دار المعارف ، ارشاد ، شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 64 ، 65 ، كنگرهء جهانى هزارهء شيخ مفيد ، ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 105 - 106 ؛ ر . ك : اخبار الطوال ، ص 242 ، ابصار العين ، ص 142 ، مركز الدراسات الاسلامية لحرس الثوره ، فرسان الهيجاء ، ج 2 ، ص 106 - 107 .